Jak jeździć z turbo?

myjnia bezdotykowaCharakterystyka silników turbodoładowanych znacznie różni się od tych wolnossących.
Różnice dotyczą nie tylko samej mocy czy dynamiki silnika ale i sposobu jego eksploatacji. Pierwszą ważną różnicą jest to, że turbosprężarka jest w stanie tłoczyć wystarczająco dużo powietrza dopiero jeśli jej wirnik osiągnie wysoki pułap obrotów.

Aby to miało miejsce to silnik musi osiągnąć odpowiednio wysokie obroty.

Do tego momentu pracuje jak jednostka wolnossąca - na podciśnieniu.

Czas od wolnych obrotów silnika do pułapu doładowania turbiny powoduje efekt "turbo dziury".
Dlatego aby silnik osiągał optymalne parametry mocy należy zmieniać biegi tak aby obroty pozostawały w zakresie doładowania. Drugą ważną różnicą jest to, że za ostra jazda na zimnym silniku lub też natychmiastowe wyłączenie silnika po dłuższej trasie powodują bardzo szybkie zużywanie turbiny.

Dzieje się tak dlatego, że sprężarka jest smarowana olejem silnikowym - to jest ten sam obieg.

Kiedy olej jest jeszcze zimny to jest zbyt gęsty aby efektywnie smarować turbinę - więc przy pełnych obrotach będzie się ona zacierać.

Natomiast po dłuższej jeździe turbina będzie bardzo nagrzana - jeśli nie pozostawimy silnika pracującego przez kilka minut nie zdąży się ona schłodzić - co będzie powodowało uszkodzenia. Tak więc sposób na zniszczenie turbiny - pełen gaz na zimnym silniku a później po maksymalnym rozgrzaniu - natychmiastowe zgaszenie.
Przy takim traktowaniu nawet nowa turbina padnie bardzo szybko.

Historia motoryzacji

myjnia bezdotykowa
Około 4000 lat p.n.e.
wynaleziono koło.
Od tego czasu, człowiek używał pojazdów kołowych napędzanych siłą zwierząt do różnych celów. Pierwsze pisemne wzmianki o samochodzie pochodzą z 215 roku p.n.e., a spisane zostały przez Herona z Aleksandrii1. Dotychczas zachowała się księga O budowie automatów oraz O budowie machin wojennych i O machinach, które siłą powietrza w ruch są wprowadzane1. W XIII wieku angielski mnich Roger Bacon prorokował, że można by zbudować machiny zdolne poruszać (...) powozy jedynie za pomocą nauki i sztuki, bez pomocy istoty żywej2. Żaglowóz Simona Stevina W roku 1472 Robert Valturio przedstawił opis maszyny wojennej do której napędu wykorzystywany był wiatr na tej samej zasadzie działania co w wiatrakach2. Również Leonardo da Vinci zajmował się pojazdami napędzanymi bez użycia siły koni3. Zaprojektował zamknięty woź bojowy, który napędzany był siłą mięśni ośmiu osób znajdujących się w środku3. Osoby te miały poruszać dźwignie znajdujące się we wnętrzu pojazdu i za pomocą przekładni korbowej napędzać koła jezdne.
Każde koło miało być napędzane własnym mechanizmem, co można porównać do dzisiejszego mechanizmu różnicowego3.
W kilku projektach przez siebie stworzonych uwzględnił też napęd grawitacyjny, sprężynowy, jak również za pomocą pary wodnej3.
Prototyp tego pojazdu stworzony został w Memmingen w roku 1447, a drugi rok później koło Pirny w Saksoni3.

Do czasów dzisiejszych zachował się rysunek wykonany w roku 1558 przez Bertholda Holzschuhera.

Wcześniej, bo w roku 1459, pojawiły się jeszcze dwa projekty maszyn napędzanych bez pomocy zwierząt.
Jeden z nich zaprojektowany był przez cesarza Niemiec Maksymiliana.
Przedstawiał pojazd w kształcie olbrzymiego koła o średnicy 6 metrów, na których osiach zamontowane były siedzenia dla pasażerów.
Koła połączone były obręczą, po której chodzący ludzie napędzały maszynę3.

W tym samym roku powstał też drugi projekt nieznanego autora.

Przedstawiał drewniany bogato zdobiony pojazd.
Napędzany był przez idących z boku ludzi za pośrednictwem drągów i przekładni zębatych oraz osoby idące z tylu, które oprócz tego że napędzali pojazd to dodatkowo sterowali tylnymi kolami3. Pojazd Ferdynanda Verbiesta W 1600 Simon Stevin, holenderski matematyk (zwany Stevinusem) zbudował żaglowiec na kołach, tzw.
żaglowóz. Wykonał go na zamówienie księcia Maurycego Orańskiego, hrabiego Nassau, wodza Niderlandów.
Żaglowóz Stevina składał się z długiego czterokołowego podwozia, centralnie osadzonego masztu żaglowego i małego masztu pomocniczego.
Kierowanie pojazdem odbywało się za pomocą tylnej osi.
Mógł pomieścić około 28 osób.
Podobno na twardych piaszczystych plażach Holandii w okolicach Scheveningen (obecnie dzielnicy Hagi, znane z eleganckiego kąpieliska) osiągał szybkość 15 mil, czyli około 24 km/h.potrzebny przypis Pierwsza próba ? jak opisał to znany historyk motoryzacji Witold Rychter ? zakończyła się wypadkiem z powodu silnego podmuchu bocznego wiatru.
Jednakże po poprawieniu konstrukcji, wprowadzeniu dodatkowego balastu, dokonaniu dokładniejszych matematycznych obliczeń, pojazd został poprawiony i doskonale się sprawował.
Co więcej, Stevin uruchomił regularne przewozy pasażerskie między Scheveningen a Petten.
Uzyskiwał niespotykaną wówczas szybkość około 34 km/h, pokonując drogę o długości około 68 km w dwie godziny.potrzebny przypis W przejażdżkach brał udział nie tylko książę Maurycy Orański, lecz także admirał hiszpański Franciszek Mendoza, który był jeńcem księcia.

Jak podali ówcześni kronikarze sam książę Orański kierował żaglowozem, skonstruowanym przez swojego sprytnego poddanego.potrzebny przypis W dzisiejszych czasach napęd żaglowy wykorzystano w znanych żaglowozach polskich w czasie przeprawy przez pustynię Gobipotrzebny przypis. Ciągnik Nicolasa-Josepha Cugnota Około 1678 flandryjski ksiądz, Ferdinand Verbiest, zaprezentował chińskiemu cesarzowi model pojazdu napędzanego parą.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Historia_motoryzacji

Odmiana czterosuwowa

Silnik iskrowy może być zbudowany w układzie silnika dwusuwowego, jak i w układzie czterosuwowym, istnieje jeszcze tzw. silnik Wankla z obrotowym tłokiem (rotorem), jest jednak bardzo rzadko stosowany.
Odmiana czterosuwowa w wielu krajach nazywana jest silnikiem Otto. Zaletami silnika iskrowego są: łatwy rozruch niezależnie od temperatury zewnętrznej silnika, dobra szybkobieżność (szybka reakcja na "dodanie gazu"), łatwość uzyskiwania wysokich obrotów pracy, stosunkowo wysoka uzyskiwana moc, dość lekka konstrukcja, niezbyt skomplikowana konstrukcja układu zasilania. Te zalety są jednak okupione wadami, takimi jak: mniejsza sprawność energetyczna (większe jednostkowe zużycie paliwa), mniejsza trwałość w stosunku do silnika wysokoprężnego, ze względu na właściwości palne benzyny większe niebezpieczeństwo niekontrolowanego samozapłonu paliwa (w tym eksplozywnego) przy składowaniu i dostarczaniu go do silnika, niższy moment obrotowy w stosunku do silnika o podobnych parametrach z zapłonem samoczynnym, rozłożenie maksymalnych wartości momentu obrotowego w wyższym zakresie obrotów w stosunku do silnika o zapłonie samoczynnym, przez co, np.
przy ruszaniu pojazdu, następuje konieczność "wkręcania" silnika na wyższe obroty, a to skutkuje zwiększeniem zużycia paliwa i zmniejszeniem "użytecznego" zakresu obrotów silnika. Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Silnik_o_zap%C5%82onie_iskrowym
.

Widok do druku:

myjnia bezdotykowa